Tags

, , , ,

Preek voor de elfde zondag door het jaar (jaar B) 17 juni 2012
Evangelie: Marcus 4, 26-34

Hoop dat het Rijk van God groeit in ieder van ons

In de Evangelielezing van vandaag horen we dat het groeien van het Rijk Gods lijkt op een mosterdzaadje. Wanneer dat gezaaid wordt in de grond is het wel het allerkleinste zaadje op aarde; maar eenmaal gezaaid schiet het op, en het wordt groter dan alle tuingewassen, en het krijgt grote takken, zodat de vogels in zijn schaduw kunnen nestelen.

Eigenlijk, medegelovigen, gaat het bij dat mosterdzaadje om de hoop. En de hoop nu is als het kleine zusje. Ze valt niet zo op tussen haar grote zussen: geloof en liefde, maar zij is het, de hoop, die, zoals het kleine zusje, haar grote zussen, geloof en liefde meetrekt. Laten we eens een ogenblik bij de kleinste van de drie, die zoveel vermag, stilstaan.

Wij allemaal hebben zo onze verwachtingen van het leven maar ook onze teleurstellingen. Hoop houdt een element van onzekerheid in: een student werkt hard en hoopt op een mooie toekomst. Jonge mensen raken verliefd, praten over hun toekomst en hopen het allemaal beter te doen dan de meeste volwassenen het ooit gedaan hebben. Ouders voeden hun kinderen op en hopen trots op hen te kunnen zijn. Een toegewijde maatschappelijk werker hoopt de maatschappij drastisch te kunnen veranderen. Gelovigen hebben hun verwachtingen ten aanzien van de Kerk.

Voor de hoop is het belangrijk om realistisch te zijn. Teveel hopen kan leiden tot teleurstelling of zelfs wanhoop. Vandaag brengen we dat in verband met het Rijk van God en met de Kerk. We moeten ons realiseren dat die twee, Rijk van God en de Kerk, niet hetzelfde zijn. Het Rijk van God – een rijk van gerechtigheid, liefde, en vrede, groeit in de Kerk. De Kerk zelf, de gemeenschap van gelovigen, valt niet noodzakelijk samen met Gods Rijk op aarde. Wanneer we dat voor ogen houden dan zullen onze hoop en verwachtingen van de Kerk reëel zijn.

Christelijke hoop houdt onzekerheid in en vraagt geduld. Gods woord is als een zaadje in ons. Door onze Heer Jezus Christus is dat zaadje in de aarde gevallen. We verlangen ernaar dat dat zaad (Gods woord) rijke vrucht zal dragen in de kerk van vandaag. Helaas zijn er mensen die de kerk verlaten omdat het allemaal niet zo gaat zoals zij dat wensen. Ze hebben een ideale Kerk voor ogen waarin het Rijk Gods reeds gerealiseerd is, maar zover is het nog niet. Het Rijk van God – gerechtigheid, liefde, trouw en vrede – kent een langzaam groeiproces zoals bij het mosterdzaadje. Het schitterende eindresultaat zal eerst verschijnen in de toekomstige wereld; in de Hemel. Intussen moeten we blijven hopen en bidden en geduld hebben. Want ‘s nachts of overdag: dat Rijk groeit in ieder van ons, maar we weten niet hoe. En wanneer we de Kerk willen veranderen dan moeten we bij onszelf beginnen.

Goede Vader
Wij wachten op de wasdom
Van het zaad dat werd uitgestrooid
Geef ons geduld en uithoudingsvermogen
Om het zaad te laten ontkiemen
Op de tijd en het uur die U bepaalt
Door Jezus Christus Uw Zoon en onze Heer
Amen

door Pastoor Geudens

Advertenties