Tags

, , , , ,

14de zondag door het jaar, jaar B, 2012.

In het normale leven gebeurt het…

De reclame op de televisie ontgaat geen mens. Meestal laten we die gedachteloos over ons heenkomen. Maar misschien kijkt u ook wel eens kritisch naar die spotjes. U zult dan misschien ontdekken dat de economie ons geenszins zo normale en banale dingen wil verkopen als zeep, een afwasmiddel of een auto. Neen, met de zeep koop je schoonheid, met het juiste afwasmiddel koop je een harmonisch gezinsleven, met de juiste auto koop je de vrijheid. De reclame verstaat de kunst om uit heel normale en alledaagse dingen geluksformules te toveren. Het normale is oninteressant voor de reclame, alleen het bijzondere is interessant.

Zo geldt het ook voor de krant en voor het weekendblad. Niet het alledaagse, maar het sensationele trekt de aandacht van de lezer. En omdat er niet zoveel sensationeels voor handen is, is het de taak van de journalist om van het normale iets buitengewoons te maken. Het ‘prominente’ kan hem daarbij helpen. Wanneer mevrouw Jansen een jurk koopt, interesseert dat hoogstens haar man die betalen moet. Maar wanneer het de engelse koningin is, dan is dat interessant nieuws voor de weekendbladen. Wanneer mijnheer Peters een auto-ongeluk heeft, dan interesseert dat hoogstens de politie en de verzekering. Wanneer het evenwel gaat om een prominente politicus, dan staat het de dag daarna groot in de krant. Let wel: de media zijn zo, omdat wij mensen zo zijn, zo willen zijn en altijd al waren.

Het voorbeeld uit de heilige Schrift; het evangelie bericht ons van de verhouding van de mensen in Nazaret ten opzichte van Jezus; Die kent men immers van kindsafaan! Men kent zijn gezin en familie. Hij heeft dertig jaar hier gewoond en gewerkt. Dan kan men zich als buur toch een oordeel vormen. Aan “de jonge Man” is werkelijk niets bijzonders, zo meent men. “Die heeft net zo geleefd als iedereen”. “Die was heel normaal”. “Hij zou daar in Kafarnaum wondere dingen gedaan hebben”? “Hij zou een wonderkind zijn”? Daar hadden we dan iets van moeten merken. “Neen, aan Jezus kan niets bijzonders zijn”!

De mensen van Nazaret denken net zo als de meeste mensen: wie buitengewone dingen doet, moet ook buitengewoon leven; moet zich onderscheiden van het gewone alledaagse; moet anders zijn dan de anderen. Die mag geen normaal leven leiden. Zo hebben de bewoners van Nazaret snel hun oordeel over Jezus geveld: Hij kan niets bijzonders zijn, anders had Hij geen normaal leven geleid.

Wanneer ze open tegenover Jezus gestaan zouden hebben, dan hadden ze iets nieuws kunnen leren. Want het is een rode draad in de heilsgeschiedenis dat God zijn macht en grootheid openbaart in het kleine en onopvallende. Niet een groot en machtig volk, maar een klein en weerloos volk wordt tot drager van de goddelijke belofte uitverkozen. Niet in de wereldstad Rome, maar in de uithoek Bethlehem wordt de Redder van de wereld geboren. Jezus gebruikt voor zijn boodschap eenvoudige taal en eenvoudige beelden en toch hebben ze grootse uitwerkingen.

Jezus roept en zendt als verkondigers van de Blijde Boodschap eenvoudige visserslieden aan het meer van Genezareth, geen prominenten, geen rijken en geen machtigen.

Jezus zet zijn werken in de Kerk en door de Kerk voort in eenvoudige alledaagse tekens: brood, wijn, olie, water, ’n zegeningsgebaar – ze worden de dragers van de goddelijke Liefde, van heil en verzoening. In het kleine voltrekt zich het grote.

Dit principe, van het verborgene, kleine, alledaagse is maatgevend voor ons christelijk handelen. Het Evangelie uitdragen, meewerken aan het Rijk van God, aan de verlossing van de mensen; dit voltrekt zich niet in spectaculaire acties, reclamecampagnes en reclamespots, maar in het normale menselijke leven van alledag: daar waar ouders hun kinderen grootbrengen, artsen zich ontfermen over zieken, leerkrachten scholieren onderrichten, zieken voor gezonden bidden, gezonden hun werk doen, werkenden hun alledaagse plicht vervullen; in dat alles kan zich het christenzijn ontplooien.

Het tastbare voorbeeld, ja het maatgevende model voor een verborgen geleefd christenzijn is Maria, de Moeder van God: Zij die naar de woorden van de engel ‘vol van genade‘ is, Zij leeft uit de volheid van diezelfde genade een leven in onopvallendheid en verborgenheid in Nazaret. Ze begeleidt haar Zoon op zijn weg tot onder het kruis. Omdat ze de Moeder is van het Hoofd van de Kerk, wordt ze ook de Moeder van het Lichaam van de Kerk, dat wil zeggen; onze Moeder. Aan Haar kunnen we aflezen, en van Haar kunnen we leren dat in het kleine het grote gebeurt, in het normale het unieke, in het verborgene het hoogste: de redding van de wereld door haar Zoon, overeenkomstig de wil van de Vader in de Hemel. Amen.

>>> https://bid24uur.wordpress.com

Advertenties