Tags

Preek 25ste  ZONDAG DOOR HET JAAR B 2012

Wijsh. 2, 12.17-20, Jak. 3, 16-4,3, Mc. 9, 30-37

 Door pastoor Mennen

Carrière maken, dat is wat telt in de wereld. Je telt mee als je ver schopt. En ver schoppen betekent dan veel geld verdienen, in de aandacht van de media staan. Dan hebben mensen bewondering voor je. Dan ben je een ster ongeacht wie je als mens bent en hoe je gedraagt.

Aan de ene kant: zorgen dat mensen tegen je opzien, de baas spelen, haantje de voorste zijn en aan de andere kant: tegen andere mensen opzien die het op die terreinen nog beter gemaakt hebben en daar jaloers op zijn: dat is van alle tijden.

We zien het vandaag in het evangelie: de leerlingen maken onder elkaar ruzie over het feit wie wel de eerste plaats zal innemen in dat komende rijk van God. Zelfs in de gemeenschap rond Jezus is het gevaar groot dat mensen de eerste willen zijn.

Een paar jaar geleden heeft de paus gewaarschuwd voor carrièrezucht in de Kerk: geestelijken die hun loopbaan proberen te plannen in curie, bisdom of parochie; die spreken en handelen uit berekening: hoe kom ik hoger op de kerkelijke ladder. Dat mag onder jullie niet bestaan, zegt de paus Jezus na.

Immers voor God is de grootste degene die dienaar is. Hij die zijn medemensen dient in nederigheid die is waarachtig groot. Dat geldt voor een moeder die zich helemaal geeft ten dienste van haar gezin; dat geldt voor een minister die ten koste van zichzelf meer denkt aan het werkelijke welzijn van het volk dan aan de volgende verkiezingen. Dat geldt voor een directeur van een bedrijf die zijn werk altijd doet met het welzijn van de medewerkers van het bedrijf voor ogen; dat geldt voor een bisschop of priester voor wie het eeuwig heil van mensen belangrijker is dan zijn eigen status of aanzien.

En dan stelt Jezus als voorbeeld het opnemen van een kind. Het kind heeft hulp en verzorging nodig zonder dat het er iets voor terug kan geven. Jezus zegt eigenlijk: kies voor het kind. Zouden we dit woord van Jezus in onze tijd ook niet als een aansporing mogen zien om in huwelijk en gezin niet het werk, niet de luxe, maar het kind weer centraal te stellen. De grotere financiële mogelijkheden op te offeren voor de intensieve taak van het opvoeden van kinderen tot gewetensvolle en karaktervaste mensen. En dat je zo Jezus en uiteindelijk God zelf in je midden opneemt. Ik weet: ook dit staat haaks op wat vanuit de individualistische maatschappij gepropageerd wordt en het kost moed en offerbereidheid daarvoor te kiezen. Maar dan moet je maar voor ogen houden, dat God bij de eindafrekening aan niemand zal vragen: Hoeveel heb je verdiend? Heb je een mooie carrière gemaakt? Zal Hij niet eerder vragen: heb je je ingespannen om van je kinderen liefdevolle, gelovige en verantwoordelijke mensen te maken?

Men heeft Jezus verschillende keren op de schouders willen nemen en tot koning willen maken. Dat was in de ogen van de wereld een schitterende carrière. Jezus echter is niet voor die verleiding bezweken. Hij heeft de weg die God wijst gekozen, de weg van de dienende liefde, ook al voerde die langs het lijden en kruis, langs de weg van de zelfverloochening, langs die weg die bij Pasen uitkomt; ja, die bij God uitkomt. Amen.

Bewerking van de originele preek, vgl bron: http://www.mennenpr.nl/zon25b.html

Advertenties