Wij zoeken nog altijd naar de vrede

Lc.2, 1-14

kerstIn de oude kronieken kunnen wij lezen hoe het kerstfeest vroeger gevierd werd. Van heinde en verre kwamen de mensen door de zwarte duisternis van de winternacht, en uren en uren liepen zij met een lantaarn in de hand door de krakende sneeuw om in de kerk bij de kerststal te komen zingen en bidden. Dat hadden onze eenvoudige, gelovige voorouders ervoor over.

Heeft het in onze tijd – nu de mens de oneindige ruimte van het heelal afspeurt – zin ons te verdiepen in het feit dat Christus is neergedaald naar deze kleine planeet, die wij aarde noemen? Heeft het zin, nu wij raketten naar Mars sturen en tot aan het uiteinde van ons zonnestelsel, ons druk te maken over een ster, die de Wijzen de weg naar Bethlehem wees? Ik geloof dat er juist nooit een tijd is geweest, waarin het kerstfeest beter paste, dan onze tijd. Want wat de herders zochten in de grot van Bethlehem; wat de Wijzen zochten, dwalend achter hun ster; wat onze middeleeuwse voorouders zochten, achter hun lantaarntjes door de sneeuw ploeterend; datzelfde zoeken ook wij, die leven in de schaduw van wereldwijd opgestelde raketten, met nog veel meer heimwee: vrede, vrede, eindelijk vrede voor de mensheid in het algemeen, vrede voor de kleine omgeving waarin wij leven, vrede voor onszelf. Ik geloof dat er geen tijd is geweest, waarin men zo vurig naar die drievoudige vrede gezocht en verlangd heeft als juist deze tijd.

Wij doorvorsen het heelal! Wij dringen door tot de kern van het atoom en verder. Wij proberen het geheim van het leven te ontsluieren. Maar het doel van al dat zoeken, het menselijk geluk, de innerlijke rust, datgene wat het evangelie vrede noemt, is op dit ogenblik wellicht verder van ons verwijderd dan ooit.

Door onze (technische) prestaties hebben wij een welvaart opgebouwd, die vroegere generaties zich niet konden dromen, al wordt die welvaart nu wel aangevreten door de crisis en werkloosheid. Maar hebben wij ook het middel, de sleutel gevonden om die welvaart te vertalen in echt menselijk geluk? Heerst er in onze moderne, ingerichte woningen meer geluk dan in de lemen huisjes, die hier honderd jaar geleden stonden? En wij mogen zeker zeggen dat de internationale vrede op dit ogenblik veel meer bedreigd wordt door ons arsenaal wapens dan indertijd toen aan beide zijden van het front een hoop stenen bijlen of projectielen lag opgestapeld.

Wanneer in een gezin een kind wordt geboren, betekent dat een blijde gebeurtenis voor het hele gezin. Maar als dat kindje God de Zoon is, die Mens werd, om samen met ons het gewone menselijke bestaan te delen, dan is dat een blijde gebeurtenis voor de hele mensheid. En daarom is het passend dat wij in deze dagen de stemmigheid en de vreugde in ons laten binnendringen.

Maar nog mooier is nog het feit dat God de Zoon, die Mens werd om met de mensen een wereld van liefde en goedheid op te bouwen, nog altijd met ons meeleeft. Dat is een nog grotere reden om feestelijk gestemd te zijn. Wij geloven dat in deze eenzame en grauwe wereld Iemand (met een hoofdletter!) aanwezig is en aanwezig zal blijven in de harten van de mensen, van ons allemaal, om eenzaamheid in liefde om te vormen, om duisternis in licht te veranderen, om vrede te brengen waar haat en geweld heersen, om vergeving te schenken waar zonde en kwaad aanwezig zijn.

Wij vieren vandaag in de Kerk en in de hele wereld van de gelovigen het feest van een wereld zoals God die met onze hulp wil bewerken: een wereld waarin het wetboek maar een zin bevat: bemin elkaar, wees bekommerd om het geluk van de mens naast je; een wereld die maar één wetenschap kent: de wetenschap dat iedereen zonder uitzondering bemind wordt; een wereld waarin plaats is voor ieder mens, ook voor de zwakke, de gehandicapte, de bejaarde, ook voor hem die mislukt, ook voor hem die zondaar wordt genoemd, omdat God de mens niet meet met de maatstaven van de prestatie, maar met de maatstaven van het hart: de maatstaven van de barmhartigheid zoals paus Franciscus dat noemt.

Die wereld wordt nu gebouwd, hij is nu aan het groeien, en wij allemaal mogen eraan meewerken zoals paus Franciscus dat zelf ook doet, op de plaats waar wij gaan en staan; door die barmhartigheid consequent in ons leven toe te passen.

Ik wens u allen een vrolijk, gelukkig en zalig Kerstfeest toe!

Bron: Vgl. J. Lammers, Woord en leven, Westerlo, 1984, blz. 20-22.

Advertenties