Hoogfeest H. Petrus en Paulus (preek uit 2008: Bunde/Geulle/Moorveld)

Vandaag blijven wij even stilstaan bij twee grote persoonlijkheden uit de Jonge Kerk: de H. Petrus en de H. Paulus. Vaak worden ze in één adem genoemd, terecht overigens, maar men mag daarbij toch niet vergeten hoe verschillend ze van elkaar geweest zijn.

Paulus is een slimme bol, hij heeft studies achter de rug, hij kent de Joodse wereld op zijn duimpje. Hij spreekt Grieks, de cultuurtaal rond de Middellandse Zee en is bovendien Romeins staatsburger. Kortom, Paulus is een universele geest, een intellectueel die op de hoogte is van het reilen en zeilen van zijn tijd. Op gebied van karakter steekt hij ook boven het gewone uit. Hij is zeker geen meeloper. Een karaktertrek is wel de fanatieke gedrevenheid en de compromisloze doorzetting van zijn overtuiging. Wars was hij van alle religieuze zoetekoek. Hij grijpt het woord en domineert het publiek met zijn overtuigende redenaarskunst. Paulus gaat geen enkele discussie uit de weg. Hij mijdt noch spot, noch pijn en stevent recht op zijn doel af.

Bij Petrus liggen de kaarten wat anders. Hij kan niet bogen op een academisch geschoold verleden. Het enige waar hij iets van af weet zijn vissen en wat met de zee te maken heeft. Netten maken en herstellen, discussiëren waar men de netten moet uitgooien, oordelen over de dikte en de lengte van de vissen, kijken naar de hemel om het weer in te schatten, enzovoort. Dat heeft allemaal niet veel met theologie te maken. Het is duidelijk dat we van Petrus geen spitsvondige speculaties mogen verwachten. Maar dat hoeft ook niet. Petrus gelooft met hart en ziel, en dat volstaat ruimschoots. Zijn karakter is onomstotelijk primair, d.w.z. hij reageert onmiddellijk en gevoelsmatig zonder daarbij veel te redeneren. Petrus is een gevoelsmens die vlug “geraakt” wordt, die direct een grote mond opzet en die zich met overgave in het avontuur stort. Soms is zijn mond wel groter dan zijn hart, maar dat maakt Petrus juist ook zo sympathiek.

Zo zien we dan dat we met Petrus en Paulus te maken hebben met twee totaal verschillende persoonlijkheden. En toch: er is maar één Heer die zij beiden dienen.

Ook de roepingsverhalen van de H. Petrus en Paulus vertonen vele verschillen.

Petrus heeft Jezus persoonlijk gekend, met Hem gesproken, met Hem gegeten, samen met Hem op tocht gegaan, samen lief en leed gedeeld (tenzij helemaal op het laatste). Petrus is door Jezus zelf bij de kraag gepakt. De klassieke klop van de hamer vond in zijn stormachtige vissersnatuur een gewillig aambeeld. Petrus zegt “ja” en wordt apostel, ja, hij wordt zelfs de rechterhand van Jezus. Petrus is de spreekbuis, het haantje de voorste, de stormram als het moet.

Paulus heeft Jezus niet gekend, hij behoorde niet tot de groep van de Twaalf leerlingen die Jezus rond zich had verzameld. Zijn roeping is teweeg gebracht door een mystieke ervaring, ergens op de weg naar Damascus. Bij het zien van een groot hemels licht, viel hij van zijn paard, terwijl hij een Stem hoorde die tegen hem sprak: “Saulus, Saulus waarom vervolgt gij Mij”.

Paulus en Petrus hebben twee verschillende roepingen, en toch: er is maar één Heer. Petrus wordt de bisschop en leider van de centrale christengemeenschap in Jeruzalem. Daaraan zal hij structuur trachten te geven. Paulus daarentegen, met zijn wereldwijde natuur en cultuur, verkiest de ruime wereld rond de Middellandse Zee. Hij kiest voluit voor de evangelieverkondiging in den vreemde. Hij is overtuigd dat het christelijk geloof moet klinken tot in Rome en verder.

Petrus en Paulus zijn ontegensprekelijk de reuzen van de Jonge Kerk en eigenlijk van heel de kerkgeschiedenis. Ze moeten dan ook in één adem genoemd worden. Ondanks alle mogelijke verschillen moeten we tevens zeggen dat het hen uiteindelijk om hetzelfde te doen was.
Al hun verscheidenheden slinken als sneeuw voor de Heer Jezus Christus. Bij Hem ligt voor beiden het absolute zwaartepunt van hun leven. Ze geven er allebei op hun eigen manier vorm aan, maar dat is slechts de verpakking van dezelfde Blijde Boodschap. Er is immers maar één Heer.

Inspiratiebron: http://www.preken.be

Advertenties