Eerste lezing: Ez.47,1-2.8-9.12 of 1.Kor.3,9b-11.16-17 & Evangelie: Joh.2,13-22

Inleiding
Vandaag vieren we de kerkwijding van de oudste kerk van Rome: Sint Jan van Lateranen. Deze basiliek is de eigenlijke kathedraal van de paus als bisschop van Rome. Oorspronkelijk was deze kerk toegewijd aan Christus de Verlosser van de wereld. In die zin vieren wij dit feest als een toewijding aan Christus onze Verlosser. Wijden wij ons vandaag opnieuw toe aan Christus. Bidden wij om vergeving en verzoening…

Verdieping

(‘Thora’ = het geheel van voorschriften, wetten en geboden t.t.v. het Oude Testament)

Wanneer Jezus optrekt naar Jeruzalem haalt dit voor Hem dierbare herinneringen op. Hij kent de geschiedenis van de tempel. Hij weet van de eerste tempel die door de wijze Salomo is gebouwd; de pracht van dit gebouw dat eenheid bracht in een verdeeld land. De ene God werd op één centrale plek vereerd. Alle stammen van het volk Israël trokken er heen om God te bezingen en Hem hun offers te brengen, zoals Mozes in de woestijn hun al geleerd leek te hebben. Jezus kende ongetwijfeld het tragische verhaal van de vernietiging van die tempel en de verwoesting van het land. Er was geen liturgie meer, geen gebedsdienst, geen offer, geen priester en leviet die de mensen konden helpen tot God te naderen.

In die tijd zonder tempel hadden de Joden slechts de oude woorden, de geschiedenis van Mozes, zijn wijze lessen die in hun eigen hart gegrift stonden zoals woorden in stenen tafelen gegrift kunnen staan. Liefdevol werden die woorden Gods Wet genoemd, Gods Thora, zijn onderwijzingen. Die wet werd liefdevol bewaard en op bepaalde dagen werd er met die Thora op de armen feest gevierd, alsof God zelf in hun midden was, alsof Gods Woord tastbaar was geworden. Vooral die Tien meest duidelijke Woorden, de Tien Geboden, waren een goede bron gebleken voor de mensen om niet in chaos en wanorde te vervallen.

De nieuwe tempel die na de ballingschap weer werd opgebouwd werd het thuis van deze Thora die inmiddels werd opgeschreven. De mensen die in groten getale weer naar de deze tweede tempel trokken, kwamen er om Gods Woord te horen en zijn Wet te vervullen. Er werden weer offers (gebedsdiensten) gebracht, maar de liefde voor Gods Woord was gebleven. Als kind was Jezus al zo onder de indruk van die tempel geweest, dat Hij er wel dagen kon verblijven.

Als je beseft dat Jezus met die bewondering voor de tempel is opgevoed, kun je ook begrijpen welke woede zich als het ware van Hem meester maakt. Hier is niet zomaar sprake van onrust en drukte en commercie, maar van wanorde en ongerechtigheid die tegen Gods gerechtigheid en Gods ordening ingaat. Nieuwe regels en nieuwe wetten lijken die van God te hebben vervangen. Je moet betalen om bij God te komen, hoe meer je bezit en hoe meer aanzien je hebt, hoe verder vooraan je mag zitten om te delen in de liefde van God.

Maar… Christus wil de Wet wél vervullen. Hij vat die Thora (voorschriften, wetten, geboden) samen in het dubbelgebod van de liefde, dat nog steeds de kern is van ons geloof en onze kerk: God liefhebben en je naaste als jezelf. Het lijkt een onmogelijke opdracht in een wereld die momenteel zo bezorgd is om haar eigen verlies- en winstrekening, waar je eigen toekomst eerst veilig gesteld moet worden.

Wie durft die zwakheid aan? Christus is die weg ten einde toe gegaan. Het is de weg van de Thora wanneer je deze weg gaat en daarmee de liefde voor God en de naaste als toetssteen voor je handelen maakt.

Koester de liefdeswet van God. Laat die je bron zijn, een bron sterker dan de cijfers en de grafieken die we dagelijks schijnen te moeten lezen. Laat die onderwijzing Gods, de Wet des Heren, ons leven in evenwicht brengen, een evenwicht dat ons doet staan als een huis, op rotsgrond gevestigd. Amen.

door pastoor-deken A. van de Helm

Advertenties