Een mooi verhaal over de heilige Hubertus!

Hubertus is vooral gekend bij de dierenzegening en de zegening van het zogenaamde hubertusbrood op zijn feestdag 3 november. In de Ardennen is hij welbekend en er is zelfs een plaats die naar hem genoemd is: Saint-Hubert. Welnu, wie was hij eigenlijk?
Hij is de zoon van een rijke hertog in Frankrijk, Toulouse. Hij wordt graaf aan het hof van de koning en is heel rijk! Samen met zijn vrouw is hij heel gelukkig. Maar zijn vrouw kwam te sterven en Hubertus werd erg bedroefd over de dood van zijn vrouw. Hij probeert zijn verdriet te vergeten door zich met allerlei pleziertjes bezig te houden. Eén van zijn grootste hobby’s is: de jacht. Op een dag raast hij weer eens op zijn paard door de grote bossen van de Ardennen. Iedereen die hem ziet, houdt zijn hart vast. Daar ontdekt Hubertus een prachtig hert. In volle vaart vliegt hij achter het prachtige dier aan. Hij begint het dier in te halen, dat angstig rent voor zijn leven. Hubertus lijkt de strijd te gaan winnen. Dan draait het hert zich opeens om. Het blijft staan en kijkt Hubertus aan. De jager bukt zich en spant de boog om het dier neer te schieten. Hij mikt en wil de pees loslaten. Maar dan ziet hij tussen het gewei van het hert een glanzend kruis.
Als verlamd blijft Hubertus zitten. Hij vergeet te schieten. Hij kijkt naar dat kruis. Dan hoort hij een stem die tegen hem zegt: “Door al je aardse rijkdom moet je de échte rijkdom van de hemel niet vergeten!”. Hubertus heeft lang voor zich uit zitten staren. Als hij weer kan nadenken is het hert al lang verdwenen. Maar dat vindt Hubertus helemaal niet meer belangrijk. Hij moet nu aan heel andere dingen denken. In de wilde jacht is hij ver de bossen in gedwaald. Nu heeft hij veel tijd om over de woorden van die stem na te denken. Hubertus begrijpt dat hij te veel aan zijn eigen plezier heeft gedacht en daardoor God is vergeten. Dat zal vanaf nu anders worden.
Wanneer hij op zijn kasteel terugkomt, komen er al allerlei mensen naar hem toe. Het zal wel weer een groot feest worden, dacht men! Hubertus loopt langs hen heen zonder een woord te zeggen. De mensen begrijpen er niets van. Ze staan te wachten tot Hubertus weer zal gaan feesten. Maar Hubertus gaat niet feestvieren. Hij gaat naar zijn belangrijkste knecht. Aan die knecht geeft hij de opdracht alles te verkopen en het geld aan de arme mensen te geven. De mensen staan met open mond te luisteren als dit nieuws bekend wordt. Hoe kan dat nu? Hubertus heeft toch altijd zoveel plezier gemaakt! En nu is hij heel ernstig en het lijkt wel of hij met heel andere zaken bezig is. Dat is ook zo. Hubertus heeft aan God beloofd dat hij vanaf nu alleen nog maar aan God zal denken. Hij wil alles doen, wat God van hem vraagt. Daarom gaat hij weg van al zijn rijkdom. In de stilte van de grote bossen in de Ardennen gaat hij helemaal alleen wonen. Hij bidt veel en denkt veel na over de woorden van God. Heel het leven van Hubertus is daarna een leven voor God geworden.
Hij is totaal veranderd! Zoals we hoorden in het evangelie hoe Jezus van gedaante veranderd is op de berg, zo is ook Hubertus volledig een ander mens geworden! Beste mensen, ook wij moeten in ons binnenste veranderen en worden zoals de heilige Hubertus! Hubertus is veranderd door het zien van een kruis tussen het gewei van een hert.
We leven nu in de vastentijd, dé tijd om extra te bidden en ons te bezinnen over het feit waarom we geschapen zijn. We zijn geschapen om God en de ander gelukkig te maken en zelf gelukkig gemaakt te worden. God heeft ons gewild om eeuwig gelukkig te worden, daarvoor is Hij voor ons gestorven. Laten we Hem toe in ons hart opdat Hij van ons mensen kan maken die Hem trouw zijn, die aan Hem en aan de ander denken! Laten ook wij ons zoals Hubertus raken door het kruisbeeld waaraan Jezus de Heer voor ons persoonlijk heeft gehangen! Laten we kijken naar de grote liefde van Jezus op het kruis voor elk van ons. Hij heeft zijn leven gegeven uit liefde voor elk van ons. Wij kunnen Jezus’ voorbeeld eenvoudig navolgen, door anderen gelukkig te maken en door minder aan onszelf te denken, maar door onszelf te geven. Een tiener op TV getuigde dat hij elke dag een goede daad probeert te doen. Probeer eens elke dag iemand blij te maken. Is dit moeilijk? Soms wel, soms niet. Anderen blij maken kunnen we op 1000 manieren, zei wijlen koningin Fabiola. We kunnen anderen blij maken op veel manieren, maar dat vraagt van ons wat inspanning. Liefde of de ander blij maken, kan een beetje pijn doen.
Het geheim van geluk is niet je eigen plezier najagen, maar het geheim om gelukkig te worden, is de ander proberen blij te maken. Dit deed Hubertus door zijn rijkdom te verkopen voor het geluk van de armen. Laten we deze gedachte diep in ons doordringen en vragen dat Jezus zijn liefde in ons hart uitstort, opdat wij de anderen gemakkelijker zouden kunnen blij maken en zo zelf gelukkig worden voor altijd. Amen.
Door Pastoor Guido Dewaegeneere

Advertenties