bisschopEen kleine kameel vraagt aan zijn moeder: ‘waarom hebben wij van die grote platte voeten; andere dieren hebben dat helemaal niet zo’. En zijn moeder antwoordt: ‘dan kunnen we gemakkelijk door de woestijn lopen zonder weg te zakken in het zand’. ‘En waarom hebben we van die grote wimpers’, vraagt de kleine kameel weer. ‘Om bij onze reizen door de woestijn het zand uit onze ogen te houden’, antwoordt zijn moeder. ‘En mam, waarom hebben wij van die bulten op onze rug’, zo blijft zoonlief maar doorzagen. En zijn moeder die een beetje ongeduldig begint te worden zegt: ‘daardoor kunnen we heel wat vet opslaan voor die lange reizen door de woestijn zodat we een hele tijd zonder water kunnen’.

‘Oké’, zegt de kleine kameel, ik begrijp het. We hebben grote poten om niet in het zand weg te zakken, lange wimpers om het zand uit de ogen te houden en bulten om water op te slaan. Maar wat hebben wij er hier in de dierentuin van Arnhem aan?’


Ja, het moderne leven geeft ons soms het gevoel van een kameel in een dierentuin. En net zoals kamelen in een dierentuin, moeten we af en toe eens naar de woestijn om te ontdekken wie we werkelijk zijn. De vastentijd nodigt ons uit voor zo’n woestijnervaring.

In het evangelie [van de eerste zondag van de vastentijd] lezen we dat Jezus naar de woestijn ging en daar 40 dagen verbleef terwijl Hij door de satan op de proef gesteld werd. Hij verbleef bij de wilde dieren en de engelen bewezen Hem diensten. De stilte van de woestijn is de uitgelezen plaats om zowel de verleidingen te ervaren, alswel de stem van God waarvan je beseft dat je die eigenlijk zou moeten volgen. Ja, daar in de woestijn leer je jezelf kennen: je sterke kanten, je zwakheden. In de woestijn zijn wilde beesten en engelen. In het lawaaierige leven van alledag kun je dat nog wegwuiven, maar in de stilte van de grote kale vlakte niet.

De vastentijd is de tijd om woestijnervaring op te doen. Niet dat we een kameel moeten kopen en richting woestijn moeten reizen. Nee, creëer een woestijnplekje in uw eigen leven in uw eigen leefomgeving in uw overvolle agenda. Hoe? Door extra tijd te nemen voor gebed (dat is geen tijdverspilling); door te vasten (je gaat er niet dood van, en het sterkt je karakter); door extra aandacht voor anderen.

Vliegen komen op zoete geur af en dat betekent vaak hun ondergang: ze blijven steken in de plakkerige honing of de plakkerige vliegenstrip. Ze weten dat, maar de verleiding is te groot. Je zou denken dat dit mensen niet zal overkomen. We zijn immers te slim om daar in te trappen. Helaas, wij zijn nog dommer dan vliegen. En dan heb ik het niet over iets simpels als roken of overmatig eten. Iedereen die het doet weet de gevolgen, en toch doen ze het. Zeg niet dat we minder gevoelig zijn voor verleidingen dan vliegen. Sexualiteit, drank, negatief gedrag, jaloezie, geroddel, machtsspelletjes en noem allemaal maar op. We weten wat het allemaal teweeg brengt, en toch…. De vastentijd vraagt van ons woestijnmomenten in het leven in te bouwen. Bidden, vasten, naastenliefde helpt je hoofdzaken van bijzaken te onderscheiden.

Kamelen hebben drie dingen om zich tegen de woestijn te wapenen: stevige platte poten, grove lange wimpers, grote voorraadbulten. In een dierentuin zijn ze van geen nut; in de woestijn wel. Wij hebben drie dingen om ons tegen verleidingen en oppervlakkigheid te wapenen: bidden, vasten, aalmoezen geven. In een gezapig, oppervlakkig leventje zijn ze van geen nut. In de volheid van het leven des te meer. Gebruik ze. De vastentijd nodigt u ertoe uit. Het zal u goed doen.

+ Rob Mutsaerts, hulpbisschop van het Bisdom ‘s Hertogenbosch

Bron: BisdomNieuwsbrief, jaargang 3, nummer 2, 2015, blz. 1. Bisdomdenbosch.nl


Advertenties