4e Zondag van de Veertigdagentijd (b) 2015

Johannes (3,14-21): “De Mensenzoon moet hoog verheven worden zoals Mozes in de woestijn de slang omhoog geheven heeft, opdat iedereen die gelooft in Hem eeuwig leven heeft. Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen maar om de wereld door Hem te redden. Over wie in Hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken maar wie niet in Hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon. Dit is het oordeel; het licht kwam in de wereld en de mensen hielden meer van de duisternis dan van het licht want hun daden waren slecht. Wie kwaad doet haat het licht, hij schuwt het licht omdat anders zijn daden bekend worden. Maar wie oprecht handelt, zoekt het licht op, zodat zichtbaar wordt dat God werkzaam is in alles wat Hij doet.”


dekenHelmIedereen kent wel eens van die nachtelijke gesprekken. Gesprekken bij de haard of aan een keukentafel. De dag is voorbij, de nacht is al lang begonnen. Er zijn momenten waarop meer ruimte is om gesprekken te voeren die dieper graven dan gewoonlijk. In deze gesprekken komen vragen aan de orde die je niet altijd durft te stellen, omdat je beseft dat het antwoord moeilijk zal zijn. Er is dan ruimte voor gedachten die nog niet helemaal rijp zijn om overdag te worden uitgesproken. Zo’n nachtelijk gesprek voeren Jezus en Nicodemus.

In dit gesprek, waar we helaas maar een klein stukje van hebben gelezen, spreekt Jezus over de realiteit van het kruis. Het is de realiteit van zijn leven die Hij nu al aankondigt aan deze aarzelende leerling.

Het kruis verwart en maakt onzeker. Hoe kan het kruis van het lijden de weg zijn van nieuw leven? Vorige week kwam het kruis aan de orde als teken van het verbond dat over de dood reikt naar het leven. Vandaag wordt gesproken over het kruis als teken van het oordeel. Geen gemakkelijk thema, want we willen niet graag beoordeeld worden. Dat stellen we graag uit of we willen procedures waarin we ons goed kunnen verdedigen of rechtvaardigen.

Het kruis van Christus dat ons over enkele weken getoond zal worden, is echter een onthullend teken. Op het eerste gezicht is dit een teken van kwaad. Teken van de ellendige dood die het monsterverbond van een aantal Joodse leiders en Romeinen Jezus hebben doen sterven. Een groter kwaad kunnen we ons niet bedenken. Toch openbaart dit kruis de gezindheid van de mens: aan welke kant schaart de mens zich? Welke keuze maken we?

Staan we in de menigte die roept om een spektakel van straf en geweld? Of staan we zwijgend en solidair naast de Mens die tot slachtoffer veroordeeld is? Er kunnen dilemma’s zijn in ons leven die een zorgvuldige en zuivere keuze vragen, soms tegen ons primaire verlangen in, of tegen de roep en druk in van onze omgeving. Een keuze die wordt ingegeven door onze principes en ons geweten die gevoed worden door de ontmoeting met Christus. Op die manier kan het kruis van Christus een teken van leven worden, omdat het ons helpt de juiste, vruchtbare keuzes te maken, om beslissingen te nemen die ons leven verdiepen, versterken; beslissingen ten leven.

De ontmoeting van Nicodemus met Christus wil hem scherpen in zijn eigen oordeel. Nicodemus beseft nauwelijks wat er van hem gevraagd wordt. Hij is leraar in Israël, maar hij beseft niet de grootsheid van de boodschap waarvan hij de dienaar is.

Zo durven wij zelf ook niet altijd te beseffen welke grote schat aan ons is toevertrouwd. Wij willen niet bijzonder zijn, we willen ons niet onderscheiden: iedereen is toch gelijk?

Daar gaat het niet om bij Jezus. Het gaat erom dat ieder mens zijn/haar roeping waar maakt om het Licht van God uit te stralen. Ieder mens komt voor dilemma’s te staan, zeker wanneer het kruis van het lijden in ons leven zich aandient. Het komt er dan op aan om te kiezen voor het goede, vanuit datzelfde licht van Gods gerechtigheid.

Aan dat licht willen we dienstbaar zijn. Dat licht mag opvallen. Dat licht zal de duisternis kunnen verdrijven, duisternis die te vaak lijkt te heersen. Wij willen de weg gaan van het Licht, de weg van Pasen. Het kruis van Christus kan ons helpen het zicht op dat licht te bewaren door een juist en gewetensvol oordeelsvermogen.

Pastoor Ad van der Helm

Bron: www.rkk.nl/4e_zondag_van_de_veertigdagentijd


Advertenties