Stilstaan bij deze uitvaart

Vroeg of laat eindigt elk mensenleven. Voor ons, christenen, is de dood echter niet het einde van alles. Door de dood en de verrijzenis van Jezus Christus mogen we binnengaan in het leven bij God. Over de grens van het leven gaat het verder. Wanneer ons lichaam het begeeft, keert onze ziel terug naar God om het oordeel en het loon naar het voorbije leven te ontvangen.

Omdat (…) gestorven is, komen we naar het kerkgebouw. In deze Eucharistieviering bidden we dat (…) thuis mag komen in het Paradijs. En we bidden om sterkte en geloof voor u die achterblijft.

Bij enkele dingen uit deze kerkelijke uitvaart wil ik even stilstaan. Tijdens de uitvaart heeft de Paaskaars een belangrijke plaats. De Verrezen Heer mag dicht bij ons zijn.

Rond het lichaam van onze dierbare overledene staan 6 brandende kaarsen, teken van ons vertrouwen dat (…) nu thuis mag komen in het Licht van God.

Er wordt uit de Heilige Schrift gelezen waarin we horen dat onze God een God van liefde is die uiteindelijk zal voltooien wat Hij concreet in deze mens begonnen is.

Al denken we terug aan het leven wat voorbij is, we kijken vooral ook vooruit. We bidden om Gods Barmhartigheid dat (…) nu bij God mag leven. We doen dat niet alleen vandaag hier samen in deze heilige Mis, ook later in het persoonlijke gebed en in het laten opdragen van heilige Missen zullen we blijven bidden dat onze dierbare overledene (…) thuis mag zijn bij de Heer.

Op het einde van de Mis wordt het lichaam besprenkeld met doopwater. Deze mens was een gedoopte mens, God laat zijn gedoopte en gelovige kinderen niet los in de dood, aan die belofte van het Doopsel willen we herinneren door het besprenkelen met doopwater.

Daarna wordt het lichaam bewierookt. We brengen eer aan dit lichaam want dit lichaam is – zoals wij dat noemen – “tempel van de Heilige Geest” geweest, God heeft langs deze mens ons iets van Zijn goedheid en liefde laten zien.

Een lichaam van iedere overledene dient met respect en liefde behandeld te worden vanuit het geloof in en de hoop op de verrijzenis. In de Catechismus staat: “De doden begraven is een werk van lichamelijke barmhartigheid; het is een eerbewijs aan de kinderen Gods, tempels van de heilige Geest”.

Vgl bron: www.priesterpenne.be


Advertenties