Preek Pinksteren 2015

De H. Geest laat het ons zien

prentjedohmen2Wanneer architecten een ontwerp maken voor een woonhuis, een school, een gemeentehuis, een kerk, dan kunnen dat heel verschillende ontwerpen zijn, omdat iedere architect zijn eigen voorstelling van het geplande project heeft. De een denkt en handelt meer vanuit praktisch oogpunt, de ander meer vanuit artistiek, en weer een ander probeert beiden met elkaar te verenigen.

De lezing en het evangelie die we zojuist gehoord hebben laten ons twee verschillende ontwerpen zien. De lezing uit het boek Genesis houdt ons een menselijk ontwerp voor ogen, het evangelie volgens Johannes een goddelijk. Twee fundamenteel verschillende ontwerpen.

Het ligt in onze menselijke natuur verankerd groot te willen zijn. We willen iets presteren waar we trots op zijn. Iedereen moet zien, wat we kunnen en wat we bereikt hebben. We willen graag macht uitoefenen en heersen. De techniek en de wetenschap bieden ons ongekende mogelijkheden. “Kom op, laten we een toren bouwen met een spits die tot de hemel reikt, en laten we daarmee naam maken.” Een groots ontwerp van de mens.

Torens waren altijd al een teken van macht. Denken we maar eens aan de piramides in Egypte, aan de domtorens van de Middeleeuwen, aan de wolkenkrabbers van machtige concerns en aan de verzekeringspaleizen in onze dagen. Wie macht heeft toont dat ook en bouwt zijn toren nog hoger dan de andere; in Babel met een spits tot aan de hemel. Babel is overal waar de mens zijn eigen prestatie voor de hoogste houdt.

Toen de eerste harttransplantatie lukte, sprak men maar al te optimistisch over een nieuw tijdperk in de medische wereld. Toen de mens de eerste voetstap op de maan zette, barstte er een jubelzang uit over de vermeende verovering van de ruimte… Inderdaad, de mens heeft door prestaties, vooruitgang en verworvenheden naam gemaakt.

En toch heeft zich dit menselijk ontwerp van mensen niet bewezen. We moeten vaststellen dat de mens in zijn zucht om te imponeren het gewoon menselijke steeds meer verloren heeft. Men begrijpt elkaar niet meer. De Babylonische spraakverwarring is aan het werk. We zijn zo verstoord dat we met ons mens-zijn onder de maat blijven.

“Hij blies over hen en sprak: ontvangt de heilige Geest.” Dat is het andere ontwerp, het goddelijke ontwerp. Het valt op dat de mens helemaal niets hoeft te maken om zich een naam te vestigen. De leerlingen waren bij elkaar en wachten op de kracht van de heilige Geest. Ze konden helemaal niets presteren of maken.

De makers zijn bezig met het bouwen van torens. Pinksteren begint met negen dagen wachten en bidden. Dan ineens ontvangen ze iets wat niet te maken is: een geschenk uit de Hemel, de heilige Geest. God heeft het initiatief genomen. Pinksteren, dat is ZIJN initiatief. Hij wil een heel nieuwe mens scheppen, naar zijn beeld en gelijkenis, die zijn leven nog een keer opnieuw beginnen kan. Voorwaarde is wel dat de mens zich openstelt voor de kracht van boven en Babel de rug toekeert.

De Geest die met Pinksteren geschonken is brengt mensen weer bij elkaar. Ze begrijpen elkaar weer. Liefde en barmhartigheid zijn waarden die de mens menselijker maken en elkaar laat vinden.

We kunnen er weer voor elkaar zijn. We zijn bijvoorbeeld in staat om aan het bed van een ernstig zieke, van een stervende het uit te houden en niet weg te lopen. Het is niet eenvoudig er alleen maar bij te zitten en niets te kunnen doen. Maar precies daar begint het: wanneer we ophouden onszelf een naam te verwerven, dan voelen we hoe dichtbij God in de heilige Geest gekomen is.

Wat kan Gods Geest uit ons maken? Wat wil Hij uit ons maken? Waarheen zal Hij ons leiden? Wachten wij het af en blijven we bidden… opdat de H. Geest het ons zal laten zien en begrijpen. Kom Heilige Geest!

Gemaakt door pastoor Guus Dohmen, z.g.


Advertenties