Sacramentsdag 2015

sacramentsprocessie.large

Dit weekend vieren wij Sacramentszondag. Maar de sacramentsprocessie heeft vorige week al plaats gevonden. Na de H. Mis in de Familieparochie zijn wij met ons Heer door de straten naar hier; naar Nieuwenhagerheide getrokken. Het is altijd weer een bijzondere ervaring. Het maakt letterlijk duidelijk, dat wij als parochie niet binnen het kerkgebouw moeten blijven maar ook naar buiten moeten trekken.

Het tweede Vaticaanse concilie heeft de Kerk omschreven als Gods Volk onderweg door de tijd naar de voltooiing van de geschiedenis, wanneer de Heer deze wereld zal herscheppen in de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, zoals het aan het einde van de Bijbel te lezen valt. Daarbij wordt verwezen naar het joodse volk, dat ook eens door de woestijn trok op weg naar het beloofde land. Gedurende deze tijd beleefde het Joodse volk een woestijnbestaan. Klimatologisch een zwaar en uitputtend bestaan. Hitte, dorst, koude nachten. Vaak opstandig tegenover God en tegen Mozes. Zo vaak zich afvragend: “Waar trekken wij heen?” Wat zal de toekomst ons brengen? Waar is God ervaarbaar in dit woestijnbestaan?

Toch was dit volk niet alleen onderweg. Op de berg Sinaï had het Volk van God de 10 geboden ontvangen. De Joden spreken van de 10 heilige woorden. Wat ieder met zijn hart al aanvoelt, is hier op een rij gezet. Een soort navigatiesysteem voor het morele leven. Het is als de goede raad, die ouders hun kinderen ook meegeven.

Geen bemoeizucht… maar uitdrukking van liefde. Deze 10 heilige woorden waren door Mozes op twee stenen platen gebeiteld en in een grote kist, de Ark van het Verbond, werden deze meegedragen. Zoals een vereniging achter zijn vlag aanloopt, zo trok het Joodse volk achter de Ark van het Verbond aan. Zij voelden zich Gods Volk, want Gods heilige Woorden bewaarden zij in hun midden.

Soortgelijk kan men onze processie ervaren. Niet meer een versierde kist in ons midden, maar een monstrans met Ons Heer, het heilig Sacrament. Wij zijn Gods Volk rondom de heilige Eucharistie, de heilige Communie, het Brood van het eeuwig leven, dat Jezus de eerste keer ons heeft aangereikt op de avond voor Zijn lijden, toen Hij brood nam en brak en sprak: “Dit is mijn Lichaam”. En eraan toevoegde: “Blijft dit doen om Mij te gedenken.” Terwijl wij door de straten trekken, brengen wij dank aan de Heer, die met ons door het leven wil trekken. Die zich als Voedsel aan ons geeft en Zijn liefde aan ons blijft schenken.

Op een dag als Sacramentszondag denken wij natuurlijk terug aan dat geladen moment op de avond voor Zijn lijden, maar wij gedenken nooit slechts dat ene moment, als wij de heilige Mis vieren. Het laatste avondmaal is geen momentopname. Jezus laat ons niet gewoon maar een herinnering na, maar heel Zijn leven, heel Zijn boodschap, heel Zijn liefde komt ons tegenwoordig en laat Hij ons na. Heel Zijn concrete liefde voor de mensen, Zijn vergevingsgezindheid, Zijn bemoedigend woord, ook Zijn richtinggevende woorden komen ons tegemoet.

Ook wij hebben in de processie ons geloof beleden in Jezus, aanwezig in de grote heilige Hostie. Zo hebben wij kunnen tonen, dat wij samen de parochie vormen en een onderdeel zijn van het grote Volk van God, dat onderweg is door het leven. Het leven wordt immers vaak omschreven als een reis, een tocht tot op dat bijzondere moment van aankomst, als wij de Heer tegemoet mogen treden en Hij tot ieder persoonlijk zegt: “Kom binnen in Mijn vreugde.” Voor dat leven wil de Heer Jezus ons voedsel schenken, inspiratie, kracht. Zo heeft het joodse volk dat heel intens ervaren op zijn tocht door de woestijn naar het beloofde land. De Heer trekt met ons mee.

Vgl. bron: Parochie St. Martinus


Advertenties