In Goddelijke Glans

800px-Alexandr_Ivanov_015De evangelies in de Veertigdagentijd hebben met elkaar te maken. Vorige week zondag hebben we gehoord over de drievoudige beproeving van Jezus in de woestijn. Hier stond de Menselijkheid van Jezus in het middelpunt; Jezus die het menselijke lot heeft willen delen – met honger en dorst, met vreugde en verdriet, met arbeid en vrije tijd – in alles aan ons gelijk geworden, behalve dan in de zonde.

Vandaag staat de Goddelijkheid van Jezus in het middelpunt. Voor een kort ogenblik breekt op de berg een mysterievolle goddelijke glans door het lichaam van Jezus heen… een licht, een schittering, dat mensenogen niet zomaar kunnen aanschouwen en dat de apostelen tegen de vlakte neerslaat. En ze horen een Stem. De Stem van de Vader in de Hemel. En wat deze Stem hun zegt, zal – wanneer ze de berg afgedaald zijn – hen hun hele leven lang bijblijven: ”Dit is mijn Zoon, de Welbeminde, in wie Ik Mijn welbehagen heb gesteld, luistert naar Hem.” Deze Gedaanteverandering van Jezus heeft slechts korte ogenblikken geduurd, voor de rest van Zijn leven blijft Zijn glans achter Zijn menselijk gelaat verborgen.

Tot op de dag van vandaag zijn vele mensen tot niet meer in staat dan in Jezus een van de maatgevende persoonlijkheden van de wereldgeschiedenis te zien, die het denken en handelen van miljoenen beïnvloed heeft.

Wie zich in de blijde boodschap van Jezus verdiept, “wie oren heeft om te horen”, is in staat om iets van de goddelijke glans van Jezus, die in de gesproken woorden van Jezus oplichten, op het spoor te komen.

Bedenken wij maar eens het volgende:

1. Alle godsdiensten formuleren het gebod van de naastenliefde; maar niemand anders heeft het zo omvattend samengevat als Jezus, want bij Hem omvat het ook nog degene die het verst van mij afstaat; nl. mijn vijand.

2. In geen andere ethiek heeft het morele gedrag van de mens zozeer met het innerlijk te maken als bij Jezus (zaligsprekingen in de Bergrede).

3. Geen andere leer vraagt zo radicaal het beste van de mens en toont tegelijk zoveel begrip voor de menselijke zwakte.

4. Vooral echter heeft niemand een grotere aanspraak gemaakt op Zijn eigen Persoon dan Jezus:

– Anderen hebben gezegd: “We tonen u de weg naar een zinvol leven!” Jezus zegt: “Ik ben de Weg”.

– Anderen hebben gezegd: ”Wij leren jullie de waarheid over God, over de wereld en jullie zelf!” Jezus zegt: ”Ik ben de Waarheid”.

– Anderen hebben gezegd; “Wij brengen jullie de boodschap van het eeuwige leven! Jezus zegt: ”Ik ben het Leven”.

– Anderen hebben gezegd: ”Willen jullie God vinden, kijk dan naar jezelf en kijk naar de wereld! Jezus zegt: ”Wie Mij ziet, ziet de Vader.”

– Anderen wisten zich geroepen tot profeten in Gods opdracht. Jezus echter wordt door de Vader aangeduid als Zijn geliefde Zoon, in wie Hij Zijn welbehagen heeft gesteld en naar Wie de mensen moeten luisteren.

 

Als de leerlingen met Jezus de berg afdalen, zien ze niets meer van Zijn goddelijke glans. Ze zullen er pas weer iets van zien wanneer de Heer hen als de Verrezene verschijnt en hen zeggen zal: “Jullie zullen Mijn getuigen zijn tot aan het uiteinde van de aarde”.

Getuigen zijn ook wij in de navolging van onze Heer Jezus Christus; getuigen van Zijn Menselijkheid en Goddelijkheid.

Door de menselijkheid van Jezus vinden we toegang tot Hem, maar door de Goddelijkheid van Jezus vinden we redding en eeuwig leven. Het evangelie (van deze dag) roept ons op getuigen te zijn van de Menselijkheid en Goddelijkheid van Jezus. Hij is de ware afbeelding van de Vader. In Hem en door Hem wordt God voor ons Vlees en Bloed. Waar de mens van tegenwoordig naar God zoekt: zou ik willen zeggen: ”Kijk naar Jezus’. Hij is het levende Beeld van de onzichtbare en ware God. Zijn leven, Zijn woorden en Zijn daden openbaren ons de wil van de Vader in de Hemel.

Dat wij mensen en de hele schepping eens deel mogen hebben aan de Gedaanteverandering van de Heer Jezus Christus!

>>http://post-van-pastoor-geudens.clubs.nl/nieuws/detail/1582034_in-goddelijke-glans

 

Advertenties