Johannes-14-6


Veiligheid en vrede. Wij denken terug aan de avond van Pasen als Jezus bij zijn leerlingen binnenkomt door de dichte deur. Het eerste wat Hij zegt is: “Vrede zij u”. Vrede. Hoe vaak voegt Hij er niet aan toe; “vreest niet, wees niet bang”?

Veiligheid en vrede. Miljoenen mensen op deze wereld weten niet wat het is. Omdat het in hun landen nooit vrede lijkt te worden, generaties lang uitzichtloze ballingschap. Maar ook miljoenen mensen die in hun hart ‘ontevreden’ zijn, geen vrede vinden met zichzelf en hun omgeving. Mensen van wie ‘het hart verontrust is’ zoals Jezus begint vandaag. Mensen die bang zijn, zich krampachtig aan mensen vastklampen, die niet los kunnen komen of nieuwe wegen durven gaan. Mensen zoals Thomas, die bang is Jezus te verliezen als Deze spreekt over zijn heengaan.

Mensen in onze tijd zijn, ondanks alle zekerheden die de maatschappij hen lijkt te bieden, bang om God en elkaar te verliezen. Zovelen zijn al teleurgesteld in relaties, zijn al gewond omdat ze meer dan eens in de steek zijn gelaten. Zovelen voelen zich misbruikt en onmachtig, onderdeel van een economisch en politiek systeem waar ze geen vat op hebben. Oude zekerheden zijn weggevallen, maar wat hebben we ervoor in de plaats gekregen? Zijn wij de laatsten die nog van Jezus en God de Vader hebben gehoord? Allemaal vragen en noden die mensen kunnen beklemmen. Alles is verzekerd in ons landje, behalve zin en toekomst. Wij kunnen maar moeilijk aanvaarden dat het leven een soort zoekende onrust in zich draagt, zo verlangen wij naar veiligheid en vrede.

Jezus is – u moet daar maar eens op letten – altijd de rust zelve. Nooit is er bij Hem een spoor van paniek. Niet bij de storm op het meer, niet als ze Hem willen grijpen om Hem te doden, niet als Hij voor de hogepriesters en Pilatus staat. Hij heeft in Zichzelf een soort vrede waar je jaloers op kunt zijn. Hij zegt steeds “vrees niet”, maar Hij is zelf ook voor de duivel niet bang.

Ja, Jezus is zo zeker dat alles uiteindelijk veilig en vreedzaam zal zijn, dat Hij tegen zijn bange leerlingen zegt; ‘vertrouw op Mij’. Dat is wat! “Gij gelooft in God, geloof ook in Mij”. Hij is zo vol van vrede dat Hij mensen uitdaagt om alle onrust los te laten en alles in zijn hand te leggen:

Als de Weg – alsof er geen onzekere stappen en donkere momenten meer bestaan.

Als de Waarheid – alsof er geen leugen en twijfel meer kan bestaan.

Als het Leven – alsof er geen lijden en dood meer zal zijn.

Ik weet niet of u wel eens aan het bed van stervende mensen hebt gestaan die aan het einde een onbegrijpelijke vrede uitstraalden. Niets meer te verliezen en toch ergens heel gelukkig. Zeker als mensen zich in vrede voelen met God en Maria en geloven dat er plaats voor hen is bereid in het huis van God onze Vader waar ruimte is voor velen, dan kan zo’n mooie bovennatuurlijke vrede voelbaar worden. Dan breekt daar al door van wat Jezus aan ons allen probeert duidelijk te maken. Hij is hen voorgegaan in vrede met de Weg, vervuld van de Waarheid op tocht naar het Leven. Hij heeft het waar gemaakt, en dat kunnen mensen vanuit hun geloof ook concreet beleven en navolgen. Het geeft een kracht die alle bestaansangsten kan overwinnen. Die de zekerheid geeft dat wij mensen veilig zijn in Gods hand en dat wij ons leven in Jezus’ handen durven leggen.

Het is knap als mensen in al hun soms zo uitzichtloze onrust, verdrukking, ontevredenheid en zorgen het leven zo kunnen aanvaarden als het is, in navolging van Jezus en vertrouwend op Jezus. Het is een uitnodiging om ons door Jezus te laten bemoedigen. Om Hem te vinden in geloof als de Weg, de Waarheid en het Leven. Om in Jezus vrede en veiligheid te vinden. Een rust die Hij bezat en die zovelen van zijn volgelingen alle eeuwen door hebben doorgegeven. Amen.

Vgl. bron


 

Advertenties